กราบนมัสการพระคุณเจ้า

...แวะมาอ่านข้อคิดดีๆ...เพื่อเป็นพลังในการขับเคลื่อนชีวิตให้ดำเนินไปข้างหน้าอย่างราบรื่น และมีความสุข

...มุมมองของแต่ละคนมักไม่เหมือนกัน บางคนเที่ยววิ่งหาเครื่องรางของขลัง ไกลแค่ไหนก็ไป เหนื่อยแค่ไหนก็ทน

หมดเปลืองแค่ไหนก็ไม่บ่น เพียงเพื่อความสบายใจ หรือเป็นที่พึ่งทางใจ หรือจะด้วยเหตุผลใดๆก็แล้วแต่...

จนลืมไปว่า...จริงๆแล้ว...เราต้องพึ่งตนเองก่อน(ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน)เราต้องสร้างความดีเพื่อให้ความดีคุ้มครองเรา

(คนดีเทวดาย่อมคุ้มครองรักษาและให้ความเมตตา)จริงไหมเจ้าคะ...

กราบนมัสการค่ะ