สวัสดีปีใหม่ครับอาจารย์ สำหรับประเด็นเรื่องการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย หรือใกล้ตาย หรือการตาย(Death and Dying)ในภาพของโรงพยาบาลคำเขื่อนแก้วนั้น ได้ดำเนินการมาระยะหนึ่งแล้ว ด้วยว่าเป็นหนึ่งในหลักการทำงานเชิงระบบของ รพ.ที่กำหนดไว้ว่า ค่านิยมขององค์กรคือ การให้บริการด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์(humanized healthcare) ผู้ป่วยต้องอยู่อย่างมีคุณภาพ ตายอย่างสมศักดิ์ศรี ได้มีการจัดกลุ่มผู้ป่วยระยะสุดท้ายออกเป็น

1.กลุ่มผู้ป่วยในระยะสุดท้าย เช่น มะเร็งระยะสุดท้ายที่รักษาแบบ palliative

-บอกแนวทางการรักษาให้ญาติและผู้ป่วยทราบ และตัดสินใจที่จะให้สิ้นใจที่ รพ.หรือนำกลับไปสิ้นใจที่บ้าน ซึ่งจะขึ้นกับความเชื่อของคนในแต่ละชุมชน บางชุมชนตายแล้วห้ามนำเข้าบ้าน ก็ต้องนำส่งขณะยังมีลมหายใจ (อาจใส่ET-Tube กลับบ้าน)รวมทั้งการresuscitationในคนไข้แต่ละราย

-จัดให้มีกิจกรรมทางศาสนาตามความเชื่อและความเหมาะสม เช่น นำไหว้พระสวดมนต์ มรณสติ

-การให้ยาแก้ปวดและการรักษาทั่วไปอย่างเหมาะสมไม่มากและไม่น้อยเกินไป

-มีทีมเจ้าหน้าที่ของ ward ที่ผ่านการอบรมการดูแลผู้ป่วย Dying หมุนเวียนกันดูแลผู้ป่วยและญาติอย่างเหมาะสม และจัดทำแนวทางการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้เป็นลายลักษณ์อักษร

-และอยู่บนพื้นฐานการเคารพสิทธิผู้ป่วย

2.กลุ่มผู้ป่วยนอกและในชุมชนที่ค้นหาเจอ

-ได้แก่ ผู้ป่วยกลุ่มเรื้อรังติดเตียง(สูงอายุมาก CVA )ถูกทิ้งเฝ้าบ้าน

ผู้ป่วย AIDS ระยะสุดท้าย

มะเร็งแรกค้นพบ รวมทั้ง ไตวายระยะสุดท้าย

-จัดทีม รพ.จนท.1คนดูแลหนึ่งหมู่บ้าน ค้นหา แล้วสรุปเป็นภาพของชุมชนแล้วนำมาวิเคราะห์รวมกันหาหนทางให้ความช่วยเหลือซึ่งผมจะนำเสนออาจารย์เป็นภาพของงาน รวมทั้งสรุปรวบยอดจากหนังสือให้อีกทีครับ

ผมได้รับหนังสือแล้วยังอ่านไม่จบครับ มีเวลาอ่าน แต่ข้อความในหนังสือ ทำให้ได้คิด ในหลายเรื่องที่ดีดี เลยยังไม่อยากอ่านให้จบโดยเร็ว กราบขอบพระคุณอาจารย์ครับ