สวัสดีครับ คุณไปอ่านหนังสือ

คนเรานั้นถ้าเปรียบเสมือนเซลล์ๆหนึ่ง เราก็จะมีส่วนที่เป็น cell membrane หรือเปลือกผิว และส่วนในเซลล์ที่เป็นอวัยวะภายใน เป็นที่อยู่ของของดีๆที่เราเก็บไว้ในโน้นบ้าง ในนี้บ้าง เวลามีสิ่งแวดล้อมเปลี่ยนแปลง เราก็จะมีการตอบสนองไป บางอย่างเป็น automatic บางอย่างก็ผ่านการกลั่นกรองคิด คิดตื้น คิดลึก

เปลือกหรือพื้นผิวของเราก็มีการเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ไม่เหมือนเดิมตลอดเวลาหรอกนะครับ ราบเรียบเป็นผิวลูกปิงปองบ้าง ขรุขระแบบผิวดวงจันทร์บ้าง บางทีบางจุดมีปฏิกิริยานิวเคลียร์ด้วยซ้ำไป การสะท้อนจากผิวก็จะแปรตามสภาพพื้นผิวนี้

แต่ถ้าเราปล่อยให้สิ่งเร้า จม ลงไปในเซลล์ ให้ของดีๆต่างๆ จากประสบการณ์เก่าๆ ความทรงจำเก่าๆ ได้ทำงาน สิ่งที่เราสะท้อนเรื่องเดิมออกไป อาจจะไม่เหมือนกับเวลามันสะท้อนจากผิวอย่างสิ้นเชิงก็ยังได้

ดังนั้นเวลาเราบอกว่า "สิ่งจำเป็นมากที่สุดขึ้นอยู่กับสถานการณ์" นั้น ในแง่หนึ่งก็ถูกต้องครับ บริบทต่างๆมีผลต่อการกระทำ การคิด การตัดสินใจ แต่ปัจจัยภายใน ว่าคนๆนั้นได้ฝึกให้อวัยวะภายใน ประสบการณ์ ความทรงจำ ความคิด มีส่วนเกี่ยวข้องเวลาสะท้อนมากน้อยแค่ไหน บางทีสถานการณ์หลายๆสถานการณ์ก็จะถูกแก้แบบอารมณ์บ้าง แบบเหตุผลบ้าง แบบพื้นผิวบ้าง หรือแบบลึกซึ้งบ้าง ก็ได้นะครับ

ในทางการแพทย์เอง เรื่องจิต และสมอง เกี่ยวกันมากน้อยแค่ไหน คงจะ generalize ให้เหมือนๆกันทุกหมอไม่ได้แหละครับ แต่เราเห็นพ้องต้องกันว่า คุณภาพชีวิตที่เป็นองค์รวมนั้น มีกาย ใจ สังคม และจิตวิญญาณ จริงๆ

แต่ละมิติ แต่ละคนก็จะมีมุมมองต่างๆกันไปแหละครับ ประสบการณ์ของแต่ละคนที่ unique จะทำให้เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้ที่จะบอกเป็นของกลุ่มอาชีพได้ว่า อาชีพอะไรคิดอะไรอยู่