สวัสดีปีใหม่ครับอาจารย์ ผมไม่ได้อยู่ รพ.หลายวัน ไม่ได้ขึ้นไปเซนต์หนังสือ เลยยังไม่ทราบว่ามีหนังสือของอาจารย์มาถึง ผมคงต้องติดตามมาอ่านนะครับ
สำหรับบทสรุปของอาจารย์มีความชัดเจนมากครับ ผมเห็นด้วยว่าแผนพัฒนาฯ ไม่ได้มีความต่อเนื่องด้านสุขภาพมากนักในระยะแรก เน้นแต่การเพิ่มจำนวนของสถานพยาบาล ไม่มีรูปแบบหรือแนวทางการให้บริการที่ชัดเจนเป็นของตัวเอง แต่ได้รับอิทธิพลจากสหรัฐอเมริกา ที่ปัจจุบันก็แสดงให้เห็นว่าล้มเหลวในเชิงระบบ ที่ประธานาธิปดีโอบามากำลังหาทางปฏิรูปอยู่ โชคดีที่เราไหวตัวได้ก่อนและมีการเปลี่ยนแปลงและปฏิรูประบบบริการสุขภาพ เมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว การเกิดขึ้นของสำนักงานหลักประกันสุขภาพ มีทิศทางชัดเจนกับ พรบ.สุขภาพ และธรรมนูญสุขภาพ ผมว่าประเทศเราได้เดินทางมาถูกทางแล้ว ดังจะเห็นได้ว่ามีการตื่นตัวกับระบบสุขภาพพอสมควร แต่ก็ยังต้องมีการจัดการทรัพยากรให้เหมาะสม ส่วนการมีส่วนร่วมของภาคประชาชนก็มีมากขึ้น แม้ว่าการกระจายอำนาจจะยังไม่เป็นรูปธรรมมากนักก็ตาม
ประเด็นเรื่องการดูแลผู้ป่วยในภาวะใกล้ตาย ผมได้อ่านหนังสือเรื่อง ศาสตร์และศิลป์แห่งการดูแลผู้ป่วยเมื่อวาระสุดท้ายของชีวิต ที่ อ.นพ.สมบัติ ตรีประเสริฐสุข เป็นบรรณาธิการ ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวทางการดูแลผู้ป่วยในวาระสุดท้าย สำหรับผู้ให้บริการสุขภาพ เพื่อความเข้าใจในสภาพที่เป็น ลดช่องว่างของผู้ดูแล ผู้ป่วย และญาติให้น้อยลง คงเอาไปแลกเปลี่ยนด้วยกันได้ครับ จะได้ทำให้ทุกคนมีสิทธิตายอย่างมีศักดิ์ศรีโดยเท่าเทียมกันครับ