สวัสดีค่ะ

ตอนแรกคิดว่าอาจได้อ่านเรื่องน่ากลัวและน่าตกใจ...

อมยิ้มกับครอบครัวน่ารักค่ะ....เด็กๆลุกนั่งกันหมด หน้าตาดีใจที่ไม่ต้องนอนเดี๋ยวนั้น พอทราบว่าพ่อต้องเย็บศอก ก็ตื่นเต้นกันใหญ่ แต่ดูไม่ค่อยจะสงสารพ่อเท่าไหร่ (เพราะพ่อทำท่าไม่ตื่นเต้นมั้ง)

มองอีกแง่ก็คือ เด็ก ๆ เขามีสติตั้งมั่น เข้าใจว่า สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วไม่ว่าดีหรือไม่... ก็ต้องผ่านไปจนได้ ไม่ควรตกใจจนเกินไป...

ขอให้อาจารย์หายเร็ว ๆ นะคะ