ท่านวอญ่า

ยิ้มปี้อ้ายเจ้าเอื้อจาวเหนือนั้น

ทำฉันลืมไปว่าเป็นอาคันตุกะ

โน่นก็ "เจ๊า" นี่ก็ "เจ๊า" เพราะดีนะจ๊ะ

ได้พบปะปี้น้องผู้ใจดี

ปลูกต้นรักต้องรดด้วย "น้ำใจ"

มันจึงได้ปุ๋ยอย่างเลิศประเสริฐศรี

รวยไหนเลยจะเทียบเท่ารวยความดี

มีน้ำใจแก่กันฉันและเธอ