ดาวเองแต่ก่อนก็ชอบเดินห้าง เดินดูของนั่นนี่ แล้วก็ซื้อติดไม้ติดมือมาเยอะแยะทั้งๆ ที่มันก็ไม่ได้จำเป็นอะไร แต่เดี๋ยวนี้พอไปห้าง ความอยากได้มันลดลง...เสื้อผ้าที่วางขาย เห็นแล้วก็สวยดี แต่พอนึกว่า ที่มีอยู่ก็ใส่ไม่หมดแล้ว ของกินน่าอร่อยมากมาย แต่ที่เหลืออยู่ในตู้เย็นยังไม่ได้กินเลย พอคิดอย่างนี้แล้วเลยไม่คิดอยากได้ ไม่รู้จะซื้อมาทำไมอีก เพราะมันเกินความจำเป็น

เริ่มเข้าใจคำว่าใช้ชีวิตเหมือนเดิม แต่ไม่เหมือนเดิม มากขึ้น

ขอบพระคุณสำหรับบันทึกดีๆ นะคะ

แล้วก็สาธุ กับคอมเมนต์แนะนำดีๆ จากท่านธรรมฐิตค่ะ...กำลังเรียนรู้ปรากฏการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเจ้าค่ะ