สวัสดีค่ะ ท่านวอญ่า

อ่านบันทึกนี้แล้วต้องยิ้มไปด้วยกำลังคิดว่า เราเคยทานใบตำลึงรอยหมาฉี่หรือเปล่า ท่านวอญ่าให้ข้อคิดที่ดีตรงที่บางทีเราให้เวลากับคนใกล้ตัวน้อยไปจริงค่ะ " ให้ปฎิบัติต่อคนใกล้ชิด ดุจอาคันตุกะ" จะพยายามท่องไว้ในใจและทำให้ได้ค่ะ