Prayun : Good Morning Mr. Sam. ประยูร : สวัสดีครับ มิสเตอร์แซม Prayun : I am greatly honoured, please take a seat. Sam ประยูร : ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง , เชิญนั่งครับแซม Sam : Thank you. แซม : ขอบคุณครับ Prayun : Please feel quite comforatable. ประยูร : เชิญตามสบายนะครับ Prayun : Excuse me, I'll find someting cool for you. ประยูร : ขอโทษนะ ผมจะไปหาอะไรเย็น ๆ ให้คุณดื่มก่อน Sam : Please don't. I don't want to be a trouble to you. แซม : อย่าเลยครับ ผมไม่อยากให้เป็นที่รบกวนคุณนัก Sam : I will be much better to let me have a glass of cool water. แซม : ขอน้ำเย็นให้ผมสักแก้วจะดีกว่า? Prayun : Please have a smoke. ประยูร : โปรดสูบบุหรี่ซิครับ Sam : Thank you, but I have long since done with smoking. แซม : ขอบคุณครับ ผมเลิกสูบบุหรี่มานานแล้ว Prayun : I'm so happy you come to visit me. ประยูร : ผมดีใจที่คุณมาเยี่ยมถึงบ้าน Prayun : What can I do for you? Sam ประยูร : แซม คุณมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ? Sam : Oh, no, I have go no business. แซม : ไม่ดอกครับ ผมไม่มีธุระอะไรดอกครับ Sam : Just drop in to see you. แซม : เพียงแต่แวะมาเยี่ยมคุณเท่านั้น Prayun : Thank you it's very kind of you to have come. ประยูร : ขอบคุณครับ ที่กรุณามาเยี่ยม
ไปเยี่ยมคนไข้
Sompong : Well, good morning Mr. Frank. สมพงษ ์ : สวัสดีครับ มิสเตอร์แฟรงค ์ Sompong : I heard you weren't at the office. สมพงษ ์ : ผมได้ข่าวว่าคุณไม่ได้ไปทำงาน Sompong : So, I call to find out what was the matter. Frank สมพงษ ์ : ผมก็เลยแวะมาดูคุณ เพราะความอยากทราบว่าเป็นอะไรไป Frank : It's awfully good of you to call. แฟรงค ์ : คุณช่างดีเหลือเกินที่อุตส่าห์มาเยี่ยม Frank : I don't thing there's much wrong. แฟรงค ์ : ผมคิดว่า ไม่เป็นอะไรมากดอกครับ Sompong : But you don't look very cheerful today. สมพงษ์ : แต่คุณไม่ค่อยจะสดชื่นเลยนี่ครับวันนี้ Sompong : Why don't you see the doctor? Frank สมพงษ์ : แฟรงค ์แล้วไงคุณไม่ไปหาหมอล่ะครับ? Frank : I have call him. แฟรงค ์ : ผมไปหาแล้วครับ Sompong : What did he say? สมพงษ์ : แล้วหมอว่าไงครับ? Sompong : I hope it's nothing serious. สมพงษ์ : ผมเข้าใจว่าคงไม่ร้ายแรงนัก Frank : I don't think so. แฟรงค ์ : คงไม่ดอกครับ Sompong : It's some kind of fever of course. สมพงษ์ : แต่เป็นน่ะต้องเป็นไข้อย่างหนึ่งแน่ Sompong : Have you even had malaria before? Frank สมพงษ์ : แฟรงค ์คุณเป็นไข้จับสั่นมาก่อนหรือเปล่าครับ Frank : No, never. Anyhow, I don't feel particularly ill. แฟรงค ์ : ไม่ดอกครับ แต่ไงก็ตาม ผมไม่ป่วยมากดอกครับ Sompong : But you must take care of yourself. สมพงษ์ : แต่คุณก็ต้องหมั่นระวังรักษาตัวหน่อยนะครับ
การเยี่ยมเยียน (Visting)
Mike : May I come and see you at your house sometime? Arun ไมค์ : อรุณ ผมขอไปเยี่ยมคุณที่บ้านบ้างได้ไหม? Arun : Yes, you may. อรุณ : เชิญซีครับ Mike : Are you free in the evening? ไมค์ : ตอนเย็นคุณว่างไหมครับ? Arun : Yes, of course. อรุณ : ว่างครับ Mike : Then, may I come on tomorrow evening. John ไมค์ : อรุณ ถ้างั้นผมไปเยี่ยมคุณตอนเย็นพรุ่งนี้นะครับ Arun : Yes, that'll be alright. อรุณ : ครับ ดีทีเดียว
Robirt : Are you busy tomorrow? Matin ิ โรเบิร์ต : มาติน พรุ่งนี้คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า? Matin : No, I'm not. มาติน : ไม่ครับ Robirt : Is it alright if I come to see you tomorrow? โรเบิร์ต : ผมจะไปพบคุณพรุ่งนี้ได้ไหมครับ? Matin : What time you would like to come? มาติน : คุณจะไปเวลาไหนหรือครับ? Robirt : May I come in the evening at five? Matin โรเบิร์ต : มาติน ผมจะไปตอนเย็น 5 โมงเป็นไงครับ Matin : Drop in anytime I'll be home all evening. มาติน : ไปกี่โมงก็ได้ครับ ตอนเย็นผมอยู่ตลอดเวลา Robirt : Thanks, I'll come at that time. โรเบิร์ต : ขอบคุณมากครับ ผมจะไปตามเวลานั้น
