สวัสดี ครับ (ที่ไม่ค่อยได้สวัสดีสมาชิก G2K ในช่วงเวลานี้ซักเท่าไรนัก)

คุณภูสุภา ครับ

ห้วงเวลาที่ประทับ...อยู่ในความทรงจำ..ที่เก็บไว้

ไม่ว่าจะเป็นครั้งใด หรือเวลาไหน ก็ทรงคุณค่าเสมอ

ในความทรงจำ ที่มีแต่ความรู้สึกดี ดี ที่มอบให้กัน

...

อยู่ที่ว่า...เราจะเลือกช่วงเวลาไหนมา..เพราะที่ผ่านมา คือชีวิตของเรา

อดีต ปัจจุบัน และอนาคต

ความสุข แต่ละช่วงเวลาของชีวิต เลียนแบบกันไม่ได้

แต่สามารถหวลและคิดถึงได้...ผมเห็นภาพคุณภูสุภา จากสิ่งที่คุณเขียนเลย นะครับ

เพราะทุกคนมีอดีต และความทรงจำ..บางมุม บางคราของชีวิต อาจมองได้ด้วยความรู้สึกเดียวกันหรือคล้ายกัน...และก็ไม่ใช่เรื่องแปลก...

โลกคือโรงละครโรงใหญ่....ที่มีอะไรผ่านเข้ามาในชีวิตเสมอ

ผมรู้สึกเช่นนั้น..นะครับ

ขอบคุณ สิ่งดี ดี ที่เล่าผ่านถึงกันในพื้นที่แห่งนี้ นะครับ

ขอมอบภาพแห่งความทรงจำไว้ที่นี่...อีกภาพนะครับ

องค์พระฯ เมื่อครั้งวัยเยาว์

สวัสดีปีใหม่ 2553 ครับ