• สวัสดีครับ
  • ผมคิดอยู่เสมอว่า ความรู้เหมือนหนังสือ เรื่องราวดีๆ ถึงแม้ภาษาไม่สละสลวยแต่ก็มีข้อคิดดีๆ แอบแฝงอยู่ แต่ถ้าเราใช้อารมณ์ในการอ่าน อ่านแล้วไม่ชอบใจ ไม่สนุก ไม่ตื่นเต้น ไม่เร้าอารมณ์และความรู้สึก ก็ไม่อยากอ่าน แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่เราข่มอารมณ์และความรู้สึก บ่มจิตใจด้วยความเพียรที่จะอ่านให้จบ เราจะได้ทั้งความรู้และข้อคิด
  • แต่คนเราโดยส่วนมาก มักเลือกอ่านในตอนที่จิตกระทบกับเหตุการณ์ ทำให้เกิดอารมณ์ที่อยากอ่าน เพียงเพื่อบำเรอความอยากทางอารมณ์ เอามาแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้าเท่านั้น
  • และในขณะที่เราอ่านเพื่อบำเรอความอยากทางอารมณ์ เอามาแก้ไขสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น เราจะเห็นถึงคุณค่าของหนังสือเล่มนี้ เมื่อเราได้นำมันมาใช้เท่านั้น ซึ่งบางที กาลเวลาทำให้ข้อความลบเลือนไปหรือฉีกขาดไป กว่าจะรู้ว่ามันดีก็คงสายเสียแล้ว
  • ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆ นะครับ ได้ข้อคิดเยอะมากครับ