สิ่งที่ไม่น่าให้อภัยก็คือ คนที่เป็นอจ.มหาวิทยาลัยที่ไปเรียนระดับปริญญาเอกแล้วกลับไปลอกงานหรือเที่ยบเคียงงานโดยไม่กล้าแม้จะอ้างอิงเพื่อเป็นเกียรติกับเจ้าของงานที่ทำมาก่อน แล้วจะไปสั่งสอนลูกศิษย์ได้อย่างไร ..... อจ.ที่ปรึกษางานวิจัยที่ควบคุมนั้นอาจจะเชื่อใจศิษย์ผู้นั้นจนเกินไป(บางทีอาจจะเห็นว่าอยู่มหาวิทยาลัยเหมือนกัน) ผู้เชี่ยวชาญที่ตรวจเครื่องมือในการวิจัย ส่วนใหญ่ท่านก็อาจจะได้ฉบับย่อจึงไม่ทราบรายละเอียด เครื่องมือที่ใช้วัดซึ่งเป็นลิขสิทธิ์ ก็ไม่ทราบว่านำมาใช้ได้อย่างไร และก็ไม่ใช่้ฉบับจริง นั่นก็คือใช้ของที่แอบคว้ามาแทบทั้งหมด ส่วนใหญ่แล้วแบบวัด(inventory) เป็นลิขสิทธิ์นั้นจะตีพิมพ์ออกมาในปริญญานิพนธ์หรือวิทยานิพนธ์ก็ไม่น่าจะได้(ถ้าเจ้าของลิขสิทธิ์เขาไม่ยอม ....หรือนิสิตผู้วิจัยนำมาให้อจ.ที่ปรึกษา ..แต่อจ.ที่ปรึกษาก็ไม่สามารถที่จะนำไปให้ผู้อื่นใช้ต่อได้เพราะเป็นลิขสิทธิ์เฉพาะงานเฉพาะตนเท่านั้น......ถ้าเราไม่เคยสร้างสรรค์ผลงานด้วยตนเองก็คงไม่ทราบถึงความสาหัสที่กว่าจะได้ อะไรมาสักอย่างแม้แต่วรรณกรรมที่จะเขียนได้อย่างสระสรวยสักหน้า นั้นก็ไม่ง่ายนัก ไม่มีทางจะพรั่งพรูออกมาได้ภายในวันเดียวหรอก แค่หน้าเดียวบางทีต้องเป็นเดือน ๆ ก็ยังมี กว่าจะกลั่นกรองอะไรออกมาได้อย่างชัดแจ้ง .....

........... เมื่อค่านิยม วัฒนธรรม จรรยาบรรณเหล่านี้ไปอยู่ในคนที่เคยลอก....มาก่อนก็อาจจะมองเป็นเรื่องธรรมดา...หรือมองว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร...เพราะเขาไม่เคยสร้างสรรค์งานด้วยตนเอง เขาไม่รู้จักความเหนือยยากลำบากกายลำบากใจ...ซึ่งอยากจะเรียกว่าเป็นการคอรัปชั่นอย่างหนึ่งของสังคมที่น่ารังเกียจอย่างยิ่ง... เพราะเขาเหล่านั้นมักจะขาดสิ่งสำคัญ ๆ ในการเรียนระดับสูง ๆ เช่นข้อจำกัดในเรื่องภาษา ข้อจำกัดในเรื่องสมอง ข้อจำกัดในเรื่องเวลา ผนวกกับวัฒนธรรมที่ตนเองซึมซับมา... ซึ่งในระดับป.โท ยังพอที่จะมองได้ว่ายังเพิ่งเริ่มต้นของการทำวิจัย การทำผลงาน แต่ในระดับที่สูงกว่า ป.โท...และอยู่ในสถานะที่ต้องควบคุมงานนิสิตต่อไปในอนาคตนี่สำคัญที่สุึด

..... ที่ยังน่าชื่นชมก็คือ ในเวบไซด์บางแห่งที่นำงานไปลงต่อเพื่อเป็น reference สำหรับงานของเขา เขายังอ้างอิงแหล่งที่มาให้ว่ามาจาก url ใด ใครเป็นคนเขียน....

.......... ขอประทานโทษที่อาจจะไปกระทบความรู้สึกของใครบางคน...แต่ถ้าได้นึกถึงคนที่ถูกคัดลอกผลงาน(ที่สร้างมาด้วยความยากลำบาก..ที่ไม่ใช่ไปลอกเขามาก่อนหน้านี้นะอย่างนั้นคงไม่รู้สึกอะำไร...)