พ่อครูฯ ขา

         หนูไม่ยอมนะคะ หนูส่งความเห็นตั้งแต่ตอน 05.45  น.  แต่พอพิมพ์ความเห็นปุ๊บ ส่งปั๊บ  ปรากฎว่า เน็ตหลุด  แทบจะร้องไห้ เพราะรอให้ติดอีกทีไม่ไหวค่ะพ่อ เพราะต้องรีบไปอาบน้ำ จัดการอาหารให้ลูก ๆ เลยมาหลังพี่อึ่งฯ เลย  ฮือ ๆ

       อยากบอกพ่อครูฯ ว่า ขนาดเมื่อวาน หนูทำหน้าที่อย่างเดียวคือ จัดอบรมให้บุคลากร  หนูยังเหนื่อยแทบตาย  ถึงบ้าน หัวถึงหมอน หลับเป็นตายเลย

          พ่อครูฯ ทำได้อย่างไรตั้งหลายอย่าง มีพลังเหลือเฟือจริง ๆ ทุกอย่างที่พ่อครูฯ ทำให้พวกเราเห็น มันเหมือนกับพ่อครูฯ สอนพวกเราในหลาย ๆ เรื่องเลยค่ะ

                อยากบอกพ่อครูฯ ว่า ถึงแม้จะไม่ได้มีโอกาสสื่อสารกัน แต่เรามีสิ่งหนึ่งที่ส่งถึงกันเสมอ  นั่นคือ โทรจิต ไงค่ะ  เรารับรู้ได้ถึงความห่วงใย ความเป็นห่วง  ที่ต่างมีให้ซึ่งกันและกัน ซึ่งสื่อสารได้เร็ว และอยู่นานกว่าการสื่อสารแบบใด ๆ ค่ะ 

         ท้อเมื่อไหร่ คิดถึงเมือ่ไหร่ ก็สุขใจเมื่อนั้น ค่ะ

         ฝากขอบคุณ ลุง ป้า นา อา ที่บ้านสวนพ่อครูฯ ด้วยนะคะ ที่กรุณาเตรียมทุกอย่างให้พวกเราได้ไปแสดงฝีมือควงตะหลิว งานนี้อร่อย ไม่อร่อย  ได้โทษผัก กันบ้างแหละ  อิอิ

          อ้อ พ่อครูคะ  ผักสายบัว พอหาได้ไหมค่ะ อยากทำต้มกะทิสายบัวใส่ปลาทุนึ่ง ให้ลูกชาย 2 คนของพ่อ ได้ทานจัง  เผื่อจะเข้ากับเพลง "สายบัว สายบัว ให้น้องเตรียมตัว ขันหมากจะมา ขอเดือนสี่ ไปแต่งปีหน้า" อิอิ

       วันนี้ มีจัดอบรมอีกหนึ่งวันค่ะ  ไว้เย็น ๆ จะแวะมานวดเท้าให้นะคะ