"บุตรสาวกล่าว เข้าใจดีว่าโรคต้องดำเนินไป..แต่ก็อยากให้แม่อยู่กับเราไปนานๆ..ให้มีเวลาทำใจมากกว่านี้..."

จริง ๆ แล้วที่รู้สึกว่ายากลำบากมากคือ ความรู้สึกของลูกสาวที่คงจะทุกข์ไม่น้อย ขนาดเราที่เป็นญาติดูแล้วสลดใจในความเปลี่ยนแปลง...แล้วถ้าเป็นคนที่เห็นคนที่มองอยู่ทุกวันคงทุกข์ไม่น้อย

การพาไปหา clinic หรือ รพ. เอกชน ต่าง ๆ ก็เป็น coping หนึ่งที่ลูกสาวพยายามจะหาทางแก้ไขปัญหานี้ และบางครั้งก็อยากที่จะมีความหวัง ..

ส่วนตัวพี่คงจะบอกได้แค่ว่า ลูกสาวก้เป้นอีกคนที่ควรได้รับเห็นใจและดูแลความรุ้สึกด้วยเช่นกันครับ

แต้ครับ เดือนหน้าพี่ไป รพ. นครพิงค์ ถ้าสนใจลองถามคุรพ่อเรื่องเพชิยความตายอย่างสงบไหมครับ..ถ้าว่าลองเข้าร่วมดูนะครับ 11-13 มค.53

สุขสันต์วันปีใหม่ครับ