ความเห็น 175730

ชีวิตราชการที่พอเพียง

เขียนเมื่อ 

คุณเพื่อนเสรี ที่ระลึกถึงอย่างยิ่งครับ

         ในวัยสี่สิบปีอย่างเรา  มีสิ่งที่ทำไปแล้วมากมาย และสิ่งที่ทำค้างคาก็มาก  สิ่งที่ยังไม่ได้ทำก็หลาย  อย่าว่าแต่คุณเลยที่ต้องไปสอบเมื่อวันอาทิตย์ ..

       เมื่อวันเสาร์ที่ผ่าน ชายกลางคน หัวเถิกกลมเหมือนลูกนู  พุงป่องเหมือนลูกแหยงกินขี้  --อย่างผมก็ต้องไปสอบกะเขาเหมือนกัน  และจะจบ รปม.  มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ให้ได้ ภายในไม่กี่เดือนข้างหน้า  

        ดีใจ ที่ทราบข่าวคราวเพื่อนเก่า(แก่)   รู้สึกเสมอว่า  โลกนี้เหมือนยังใครอยู่  ทำให้แอบยิ้มยามย้อนนึกถึง   ปลายเดือนมกรา  ผมรับโทรศัพท์ จากเพื่อนเก่าเราอีกคนหนึ่ง-- อุดม  ลีลาอุดม  ตอนนี้อยู่กรุงเทพฯ  แถวไหนแล้วผมจำไม่ได้  แต่มีเบอร์ติดต่อ  น้ำเสียงฟังดู "แค็ก"เหมือนเดิม -ฮา  แต่ยังไงก็ดีใจ

       แสดงว่า เริ่มแก่เฒ่า กันมั่งแล้วพวกเรา เริ่มนึกถึงเพื่อนเก่า...

       ชีวิตผมก็เรียบง่ายครับ  กินเหล้าน้อยลง เพราะโรคตับอักเสบ และไขมันในเลือดสูง  มีความสุขกับการฟัดกับลูกหญิง-ลูกชาย ป.๓ กับป.๕  อยู่ในวัยลิง

       หลังๆมานี่ เริ่มงอนภรรยามั่งบางคราว เมื่อเริ่มทราบว่า ภรรยาไม่ได้รักหมา  ที่เราเลี้ยงไว้   และสุขสุดๆ ยามนอนคว่ำให้ลูกเหยียบหลัง  ส่วนการเอาแหนบให้ลูกถอนหงอกนั้น เลิกคิด !

       เพราะลูกถามว่า  จะให้ถอนเส้นผมขาว หรือเส้นผมดำออกดี ? มันมีพอๆกันอย่างหรอมแหรม  บนหัวกลมเหมือนลูกนูของผม

      ขอให้เรายังรักชีวิตเรียบง่ายกันต่อไป....

      ตราบเท่าชีวิตเรา...

                                     คิดถึงอยู่