สวัสดีครับอาจรย์วราภรณ์

ขอบคุณบทความดีๆ

อ่านแล้วกินใจมากๆๆ ครับ

จริงอย่างที่อาจารย์บันทึกไว้เลยครับ

กิเลส ตัณหา เป็นสิ่งสกปรก หากอยู่ในจิตใจ

ก็เปรียบเหมือนจิตใจไม่สะอาด

แต่ใครล่ะจะใช้ธรรมะเป็นเครื่องมือปัดฝุ่นเหล่านี้

เพราะส่วนใหญ่จะสนองตัณหาของตัวเองกันทั้งนั้น

โดยคิดว่าเป็นวิธีปัดฝุ่นในใจที่ถูกต้อง

แต่นั่นแหละ ยิ่งเพิ่มจำนวนฝุ่นเข้าไปอีกไม่รู้กี่เท่า

อาจารย์ครับ ผมได้ตอบเม้นท์ของอาจารย์ในบันทึกก่อนหน้านี้ เรื่องยึดนั่นถือมั่นแล้ว และมีคำถามให้อาจารย์ช่วยกรุณาชี้แนะด้วย อยู่ในความเห็นที่ 29 ในบันทึกก่อนหน้านี้ครับ ขอบคุณครับ