จำได้ว่าแดงเคยเข้ามาทักทายใน Blogของพี่ แต่พี่ไม่ได้ตามไปทักทายน้องเลย

วันนี้เข้ามาเห็นแล้วอยากให้กำลังใจ

พี่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับคุณหมอมัทนาที่บอกว่าคุณภาพชีวิตของคุณพ่อคุณแม่ ท่านเป็นคนตัดสินเอง ด้วยเหตุผลที่ท่านคิดแล้วว่าดีที่สุดสำหรับท่าน (ไม้บรรทัดของพ่อ,แม่) ดูแค่เรื่องฟันปลอมเมื่อแม่บอกว่ายังใช้ได้อยู่ แม่จึงไม่ยอมไปหาหมอ ต่อเมื่อท่านเห็นแล้วว่าไม่ไหว ท่านก็เสนอเองว่าควรไปได้แล้ว

สิ่งที่เราทำได้ คือ ฟังท่านให้มากที่สุด ว่าท่านมีเหตุผลอย่างไรจึงคิดและทำอย่างนั้น (บางอย่างอาจไม่ถูกใจเราอย่างที่คุณหมอมัทนาบอก ลองวางไม้บรรทัดของเราลง แล้วใช้ไม้บรรทัดของเขาดูบ้าง) จากนั้นค่อยๆคิดว่าควรจะช่วยท่านทำอย่างไร จึงจะช่วยท่านได้โดยไม่ขัดกับสิ่งที่ท่านต้องการ

และลองใช้สิ่งที่แดงได้มีโอกาสเรียนรู้กับคนไข้อื่น ที่ไม่ใช่พ่อแม่ของเราดูบ้างนะจ๊ะ พี่คิดว่าพวกเขาคงไม่ต่างจากพ่อแม่ของเราหรอกจ้ะ

ขอเป็นกำลังใจให้ ขอให้ความรักความเข้าใจ และประสบกรณ์การเรียนรู้ที่ทรงคุณค่าของแดง จงเป็นพลังในการดูแลคุณพ่อคุณแม่และทุกคนให้มีความสุขนะจ๊ะ