อืม ครับ แต่ผมคิดว่า คงไม่ไปแตะบทกวีนี้แล้วครับ เพราะ ณ พ.ศ.นี้ อารมณ์ ความรู้สึกและมุมมองต่อสิ่งที่เขียนนั้น ได้ปรับเปลี่ยนไป เนื่องจากวัยและประสบการณ์ที่ได้รับเพิ่มขึ้น การบันทึกลงในบันทึกนี้นั้น ก็หวังเพียงจารึกความรู้สึก ณ ขณะนั้นให้สามารถย้อนกลับมาอ่าน ยามยากอ่านได้จากทุกที่

หลายบทกวีที่เขียนแม้จะนานแล้ว และเกิดจากสัมผัสตรงของผม ณ วัยนั้น แต่ก็อาจจะเกิดขึ้นได้กับหลายๆคน แม้จะในบริบทที่แตกต่างกัน

อย่าว่าแต่มะเลยที่งง ผมมาอ่านอีกครั้ง ณ วัยที่มากแล้ว ก็ยังงงว่า เออ คิดเขียนได้ไง แบบที่ปรากฏอยู่

ขอบคุณมะมากครับที่สนใจบทกวีนี้