เราก็ต้องยอมรับกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น มันคงจะไม่ง่ายเลยที่จะทำให้ครู ศรช.ทุกคนเป็นครูอาสา ในบางครั้งถ้าเราไม่ยึดติดกับมัน จะทำให้เราทำงานอย่างสนุก สบาย การที่เรามีงานทำ ได้อยู่ใกล้ ๆ บ้าน ได้อยู่กับครอบครัว มันก็ดีกว่าที่เราจะไปทำงานไกล ๆ ถึงในบางครั้งงานมันจะหนัก เยอะบ้าง ก็อย่าได้ยอมแพ้ อย่าไปดูคนที่เขาสบายกว่าเรา ยังมีอีกหลาย ๆๆๆๆๆ คนที่เขาต้องทำงานหนักกว่าเรา มีงานเยอะกว่าเรา เขาเหล่านั้นยังอยู่ได้ สำหรับครูอาสาเขาจะสบายก็ช่างเขา เขาไม่ทำงานก็ช่างเขา ถ้าเขาไม่ละอายแก่ใจก็ช่างเขาเถอะ สำหรับเรื่องเงินเดือนที่ครูอาสาได้มากกว่า มันก็จริง แต่....ว่าถ้าเขาไม่รู้จักใช้จ่ายอย่างประหยัดเขาก็ไม่มีเก็บเหมือนกัน จงทำใจให้สบายเถอะ ทำงานให้สนุกกับงาน คิดดูซิเราได้สอนหนังสือ ได้จัดกิจกรรมในชุมชน มีคนอีกตั้งมากมายคอยเราอยู่พร้อมที่จะเดินไปด้วยกันกับเรา แล้วเราจะท้อแท้แค่ความแตกต่างระหว่าคำว่า ครูอาสา .. ครูศรช.ทำไม การที่ครูศรช.จะปรับเป็นครูอาสา มันก็คงจะต้องใช้เวลาบ้าง สำนักของเราไม่ใช้เป็นคนเห็นชอบเพียงคนเดียว ฉนั้นในฐานะครูด้วยกัน อยากจะให้พวกเราทำงานให้เต็มที่ อย่ามัวไปคิดแต่เรื่องปรับเงินเดือน เป็นครูอาสา แล้วคิดหรือว่า เงินขึ้น เป็นครูอาสา แล้วชีวิตของเราจะดีขึ้น มันอยู่ที่ตัวเราเองมากกว่า นึกเสียว่าชีวิตนี้เสียสละให้กับชุมชน กศน.ให้เราตั้งมากมาย ทำให้มีงานทำ ได้อยู่กับครอบครัว แล้วทำไมเราจะตอบแทน กศน. บ้างไม่ได้ จิงไหม

เจตน์สฤษฏิ์พงศ์ รัตนบวรกรกูล