สวัสดีค่ะ น้องไซอ๋ว น้องใบพลู

ครูดีใจที่บันทึกของครูช่วยทำให้เข้าใจบทเรียนเรื่องสามัคคีเภทคำฉันท์มากขึ้น ครูไม่ทราบว่าโรงเรียนของน้องไซอิ๋วเรียนสามัคคีเภทคำฉันท์ตลอดทั้งเรื่องหรือไม่ อย่างไรก็ตามครูอนุมานว่าคุณครูคงสั่งให้อ่านเพิ่มเติมทั้งเรื่อง จึงขอตอบคำถามดังนี้ค่ะ

๑. สำนวนในเรื่อง

สามัคคีเภทคำฉันท์มีสำนวนอยู่หลายสำนวนแทรกอยู่ เช่น

แมลงเม่าบินเข้ากองไฟ (ตอนวัสสการพราหมณ์ทูลขอควาเห็นใจจากกษัตริย์ลิจฉวี))

" ดั่งอินทโคปกะผวา มุหฝ่าณกองไฟ"

รักตัวกลัวตาย (ตอนพระเจ้าอชาตศัตรูทรงแสร้งพิโรธวัสสการพราหมณ์)

" พ่ายเพราะภัยพะตัวและกลัวจะพลอย

พินาศชิพิตประดิษฐ์ประดอย ประเด็นขัด"

ยุให้รำตำให้รั่ว (การดำเนินแผนทำลายความสามัคคีของกษัตริย์ลิจฉวี โดยเริ่มที่การยุแหย่พระราชกุมาร)

" ครูวัสสการแส่ กลแหย่ยุดีพอ

ปั่นป่วนบเหลือหลอ จะมิร้าวมิรานกัน"

แต่คำถามของน้องไซอิ๋วถามถึงสำนวนที่สะท้อนความเป็นอยู่ จึงขอตอบรวมกับคำถามข้อ ๒ นะคะ

๒. สำนวนที่สะท้อนความเป็นอยู่ คือสำนวน"ร่มเย็นเป็นสุข" " อยู่ในตอนที่บรรยายสภาพบ้านเมืองของมคธ

" ความสุขก็แสนบรมสุข และสนุกสนานยิน

ยลในไผทระบุบุริน ทรรัตน์จรูญเรือง

กลางวันอนันตคณนา นรคลาคละไลเนือง

กลางคืนมหุสวะประเทือง ดุริย์ศัพทดีดสี

บรรสานผสมสรนินาท พิณพาทย์และเภรี

แซ่โสตสดับเสนาะฤดี อุระล้ำละเลิงใจ

เมืองท้าวสิเทียบทิพเสมอ ภพเลอสุราลัย

เมืองท้าวแหละสมบุรณไพ บุลมวลประการมาน "