สวัสดีนกแห่งอรุณรุ่ง

 ...น่า...อีกอึดใจเดียว แล้วมันก็จะผ่านไป... เชื่อสิ

คนเราคงต้องเป็นทั้งผู้ให้กำลังใจ และ ผู้รับกำลังใจ... 

สมดุลทั้งการใให้และรับจึงจะเกิดนะครับ

ทุกครั้งที่ให้กำลังใจคนอื่นก็คล้ายการให้กำลังใจตนเองเหมือนกัน

แต่...อ่านอย่างไร ก็ยังรู้สึก ได้กำลังใจจากโหลมากกว่านะครับ.... ไม่เหมือนกำลังเล่า บ่นถึงความทุกข์ท้อเลย

เลยมาส่งกำลังใจให้ครับ... เพราะก็มักจะได้รับมุมมอง แนวคิดดี ๆ จากบันทึกของโหลเสมอเช่่นกัน

ทาเคชิน่ะ ยังไงก็ต้องสู้ต่อไป

เห็นด้วยกับคุณแสงแห่งความดีและคุณใบไม้ย้อนแสงครับ

:)