ขอบพระคุณค่ะท่าน พระมหาแล ขำสุข(อาสโย) และpa_daeng  แม้สุนทรียโสเหร่ในครั้งนี้ จะมีคนพูดจริง ๆ ไม่กี่คน อ.กะปุ๋มบอกว่า

 ทุก ๆ คนคุยแบบไม่คุย ใช้ภาษากายและใจสื่อสารกัน

ซึ่งพอหนูมานึก ๆ ย้อน ก็เป็นแบบนั้นจริง ๆค่ะ เราพูดกันน้อย แต่เราสื่อสารกันมาก เเล้วก็เข้าใจกันและกันมากขึ้น พิสูจน์ได้จาก รุ่งเช้าขึ้นมา ทั้งพี่ ๆ จากคำเขื่อนแก้ว และน้อง ๆ จากศูนย์ฟื้นฟูฯ ทำอาหารร่วมกันได้อย่างเป็นทีม ยังกะทำงานร่วมกันมานานแสนนานทีเดียวเชียวค่ะ แถมรสชาติของอาหารก็ออกมาได้น่าประทับใจ ทีเดียวเชียว