- สวัสดีค่ะ คุณอันธพาลตัวแม่
- ต้องขออภัยอย่างยิ่งที่พลั้งเผลอไม่ได้เข้ามาอ่านความคิดเห็น
เพิ่งจะมาอ่านความรู้สึกของคุณแม่ อ่านแล้วก็เห็นใจเป็นอย่างยิ่งค่ะ - คุณแม่คงระบายความอัดอั้นตันใจต่าง ๆ ที่พบเห็น ตอนนี้คงสบายใจ
และลูกคงได้ที่เรียนใหม่แล้วกระมังคะ ? - อยากบอกว่า "จุดเปลี่ยนของคน ๆ หนึ่ง อาจเกิดขึ้นได้เมื่อคนพบเหตุการณ์
ที่สะเทือนความรู้สึกอย่างรุนแรง...แต่นั่นคงใช้เวลานาน หากเราจะรอให้เกิดขึ้นเอง
บางทีเราอาจต้องพาเขาไปพบเห็นโดยไม่ให้เขารู้ตัว ไปเห็นเด็กที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนในสังคม และอื่น ๆ อีกมากมายเพื่อเปิดโลกทัศน์ของเขา - เด็กคนหนึ่งกว่าจะเติบโตล้วนถูกหล่อหลอมจาก การอบรมเลี้ยงดู สังคม
สิ่งแวดล้อม และที่สำคัญที่สุดก็คือ "นิสัย" ส่วนตัวที่ติดมาจากอดีตชาติ บ่อยครั้งที่พบเห็นคือ พ่อแม่เป็นคนดีมาก แล้วลูกผ่าเหล่ากอได้อย่างไรก็มีค่ะ - ลองวิเคราะห์สาเหตุของปัญหา ค่อย ๆ ถามที่มาที่ไป เบื้องหลังพฤติกรรมที่แสดงออกบางทีอาจซ่อนความขมขื่นภายใน แล้วทำเพื่อกลบเกลื่อน... คงไม่ยาก
เกินไปที่จะดูแลเลี้ยงเขาด้วย "ใจ" นะคะ - ขอให้โชคดีค่ะ