อยู่ที่จิตใจด้วยไหม

มีพระที่รู้จักรูปหนึ่งท่านช่วยใครแล้วเป็นที่ถูกใจไม่มีลืมเลย

ไปเยี่ยมพระป่วยพอบอกลากลับเท่านั้นแหละผู้ป่วยร้องไห้ทันที

แม้แต่ลูกหลวงตาท่านยังถามถึงน้อยกว่าพระรูปนี้

ท่านทำด้วยความจริงใจอย่างมากทั้งพระ-เณรจะนึกถึงน้ำใจท่านตลอด

ไม่ใช่ญาติท่านก็เต็มใจช่วยไม่รังเกียจ

ลูกแท้ ๆ ยังไม่มาเยี่ยมได้ทุกวันคงมีภาระมาก

กำลังใจความจริงใจจากคนรอบข้างมีส่วนทำให้ผู้ป่วยเข้มแข็ง