กลุ่ม ๖
บทบาทข้าราชการในยุคโลกาภิวัตน์
หลังทศวรรษที่ 80 เป็นต้นมาจนปัจจุบัน สังคมพลวัตรสู่ระบบทุนนิยม และเศรษฐกิจแบบเสรีนิยม ส่งผลกระทบต่อระบบราชการที่เคยเป็นศูนย์รวมอำนาจ ปรับเปลี่ยนเข้าสู่ยุคปฏิรูปที่กระจายอำนาจ ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง เน้นการปฏิบัติงานที่มีประสิทธิภาพ ภายใต้โครงสร้างองค์กรที่กะทัดรัด ลดขั้นตอนในการทำงาน มีความโปร่งใส เป็นธรรม และเน้นการมีส่วนร่วม
นอกจากนี้ความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี่สารสนเทศและการสื่อสาร ได้ทำให้พรมแดนทางภูมิศาสตร์สิ้นสุดลง เข้าสู่ยุคโลกาภิวัตน์ อันเป็นโลกไร้พรมแดน ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงและหลอมรวมทางวัฒนธรรม ซึ่งหมายถึงวิถีการดำเนินชีวิต อันนำมาซึ่งความเหมาะสม ไม่เหมาะสม ทั้งประโยชน์และโทษ
หน่วยงานทางวัฒนธรรมทุกระดับถือกำเนิดเพื่อเป็นองค์กรขับเคลื่อนงานวัฒนธรรมของชาติท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์ ข้าราชการในยุคปัจจุบันจึงต้องปรับบทบาทให้เหมาะสมก้าวทันต่อบริบทที่เปลี่ยนแปลงไป ต้องสร้างปัญญาที่ไร้ขีดจำกัด (Unlimit) และไร้พรมแดน
บทสรุปของข้าราชการในยคโลกาภิวัตน์ จึงต้องมีคุณสมบัติพื้นฐานอย่างน้อยดังนี้
1. โปร่งใส พร้อมรับการตรวจสอบ
2. เปิดการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วน
3. ทำงานมุ่งผลสัมฤทธิ์
4. ยึดประชาชน ธรรมาภิบาล
5. ทำงานแบบบูรณาการ
6. คิดเชิงรุก
7. เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลง
การบริหารงบประมาณของนักบริหารมืออาชีพครอบคลุมหลักการใหญ่ 3 เรื่อง ได้แก่
1. การจัดทำงบประมาณ ซึ่งจะต้องครอบคลุมใน 3 มิติ และเชื่อมโยงใน 3 ระดับกล่าวคือ มิติตามยุทธศาสตร์ของกระทรวง/กรม มิติตามแผนงบประมาณและการบูรณาการ มิติตามยุทธศาสตร์ในพื้นที่
2. การบริหารงบประมาณ ซึ่งหลักการใช้จ่ายงบประมาณเป็นขั้นตอนสำคัญที่สุดที่นักบริหารต้องระมัดระวัง และดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบบริหารงบประมาณ พ.ศ.2458
3. การติดตามประเมินผลและรายงานผล เป็นการดำเนินการตามแนวทางที่ได้กำหนดไว้ เช่น รายงานทุก 15 วัน หรือรายงานประจำปี เป็นต้น
การบริหารงบประมาณโดยหลักการใหญ่ ๆ จึงเป็นเรื่องของการปฏิบัติตามเบียบและแบบแผนตามแนวทางที่กำหนด เศรษฐกิจพอเพียงในยุคโลกาภิวัตน์และทุนทางปัญญา ท่ามกลางกระแสในยุคโลกาภิวัตน์ จำเป็นต้องคำนึงระบบบริหารจัดการในมิติทางวัฒนธรรมและนำระบบเศรษฐกิจพอเพียงมาเป็นเครื่องมือในการจัดการ และยังรวมไปถึงการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ระบบเศรษฐกิจพอเพียง เป็นระบบที่ใช้เหตุผล ความรู้จักประมาณ และการสร้างภูมิคุ้มกันในการจัดการและบริหารความเสี่ยง ดำเนินไปอย่างมีระบบและเป็นขั้นตอน โดยมีต้นทุนในเรื่องความรู้และคุณธรรม ที่จะนำไปสู่ความผาสุกอย่างยั่งยืนของสังคมและประเทศชาติ
กลยุทธ์ในการดำเนินงานทางวัฒนธรรมในทุกระดับต้องมีมุมมองในเรื่องเศรษฐกิจเช่น การตลาดและระบบไฟแนนซ์
นอกจากนี้ยังต้องครอบคลุมไปถึงเรื่องการส่งออกด้านทรัพย์สินทางปัญญาและองค์ความรู้ทางวัฒนธรรม โดยนำทฤษฎีทุน 8 ประเภทมาใช้ ซึ่งทุนทางปัญญานั้นเป็นสิ่งสำคัญที่นักบริหารจัดการต้องคำนึงถึงและนำมาใช้ กล่าวคือต้องรู้จักฟังและเรียนรู้เพื่อให้ได้ทุนทางปัญญานั่นเอง