การที่ใครสักคนจะกล้าเปิดใจ เขาต้องรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เป็นมิตรรอบตัวเสียก่อน จึงนำมาถึงความรู้สึกไว้วางใจ รู้สึกปลอดภัยเพียงพอที่จะบอกเล่าเรื่องราวจากใจ

มิเช่นนั้น ก็จะเป็นเพียงการจัดกิจกรรมไปตามตารางที่กำหนดไว้ แต่เข้าไม่ถึงเป้าหมาย มีเพียงตัวกิจกรรมให้ถ่ายรูปเป็นหลักฐาน จบการประชุมก็กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง..

คนที่เข้าใจกระบวนการแบบนี้ยังมีไม่มากนักในสังคมไทย ส่วนใหญ่จะชินกับรูปแบบการนำเสนอที่แตกต่าง สวยหรู ตื่นเต้น เร้าใจ แต่ลืมพิจารณาฐานคิดและมุมมองที่นำเสนอกิจกรรมนั้น คนที่เข้าถึงรากมีอยู่น้อยค่ะ 

เอาใจช่วยคุณ small man เต็มที่เลยค่ะ

สู้ ๆ นะคะ...^__^...