ขอบคุณครับที่มีเรื่องราวดีๆ ไว้ให้อ่าน เตือนใจดีครับ สติมาปัญญาเกิดนอะ

มีกวีที่เกี่ยวข้องน่าสนใจมากๆ  ของคุณบัวตูม  แสงทิพย์ เหมาะกับเรื่องนี้พอดีครับ

๐ โลกนี้เหมือนละครโรงใหญ่
 ทุกคนเล่นไปแสดงไปตามหน้าที่
 ต่างร้องรำเล่นให้เป็นเล่นให้ดี
 อย่าให้มี"ยึดติด"ผิดทำนอง
เต้นไปมีท่วงทีมีจังหวะ
เป็น"ตัวพระ"หรือ"ตัวนาง"ต่างๆ ผอง
 เป็น"ไพร่เลว"หรือ"เสนา"อย่าลำพอง
เลิกเล่นต้องถอด "หัวโขน" โจนออกมา
เป็น"ตลก"เลิกเล่นไม่เป็นตลก
ละครยกเก็บฉากจากแล้วหนา
สู่โลกกว้างทางที่เห็นกันเด่นตา
ธรรมดาสามัญเล่นกันไป
โลกคือโลก-ธรรมคือธรรมนำทางถูก
อย่าพันผูก"ยึดมั่น"ให้หวั่นไหว
ปฏิบัติธรรมนำทาง"มองข้างใน"
เพียงดูไปแต่อย่าเล่นเป็น"ผู้ดู"!!
เห็นเพียงเห็น-รู้เพียงรู้ดูอย่างเดียว
อย่าข้องเกี่ยว"เอะใจ"ใน"ตาหู"
ที่"รู้เห็น"ต่างๆ กันนั่น"แค่ดู"
"รู้แค่รู้"เท่านั้นจบทันที!!!
เรียนทางโลกชั่วชีวีไม่มีจบ
ผ่านแล้วพบสิ่งใหม่วิไลศรี
ให้ติดอกติดใจล้วนไม่ดี
ทำหน้าที่เลี้ยงตัวครอบครัวตน
แต่ทางธรรมพากเพียรเรียนแล้วจบ
สิ้นชาติภพสิ้นทุกข์เข็ญมองเห็นผล
ด้วย"แสงทิพย์อริยธรรม"นำผู้คน
ลุกุศลเข้าถึงธรรมทำง่ายดาย!!!
"ถือศีลห้า-สมาธิ-วิปัสสนา"
เกิด"ปัญญาญาณ"เพริศงามเฉิดฉาย
"ถึงอริยมรรค-อริยผล" พ้นอบาย
ทั้งหญิงชายได้"กลับบ้านนิพพาน"เอยฯ.......

บัวตูม แสงทิพย์
[email protected] http://www.oknation.net/blog/yadhabudmona/2008/04/27/entry-1