...ถึงพี่รหัส

     ไม่ได้โกรธซักกะหน่อยเลยนะ  ก็อย่างที่บอกไปในจดหมายน้อยน่ะแหละ ถ้ายวนต้องเจอเอ๊ะแล้วรำคาญใจเพราะเอ๊ะก็เป็นคนพูดมากอย่างนี้แหละ  ก็ไม่พูดดีกว่า เฉยๆดีกว่า แต่ยังไงก็ยังห่วงพี่รหัสอยู่ มีหลายครั้งหลายเรื่องที่ต้องขอบคุณพี่รหัสด้วยซ้ำที่คอยช่วยเหลือมาตลอดก็จำได้  ยังคิดตลอดว่าเอ๊ะโชคดีที่ได้พี่รหัสแบบยวน...โชคดีมาก  แต่ว่าเอ๊ะเป็นคนอย่างนี้เปลี่ยนตัวเองก็คงไม่ได้ก็คงเหมือนพี่รหัสที่ก็เป็นแบบนี้ชอบแบบนี้มันก็เลย..ต้องเป็นแบบนี้  แล้วถ้าเอ๊ะเป็นเหมือนเดิมเจอพี่รหัสก็แซวพูดมากเหมือนเดิม  พูดเล่นเหมือนเดิมพี่รหัสจะรู้สึกดีไหมล่ะจ๊ะหรือรำคาญ  มันก็ไม่มีประโยชน์ใช่ไหมล่ะเนอะ  ก็เลยคิดว่าอย่างนี้น่ะดีแล้วล่ะ เนอะ ...ก็ยังเป็นห่วงอยู่นะจ๊ะ....อยู่ห่างๆ อย่างห่วงน่ะดีไหมจ๊ะ  น้องรหัส