มีเรื่องราวมากมาย ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนะคะอจ. ชะตากรรมกำหนดชีวิตของบางคน ที่เรายื่นมือเข้าถึง หรือช่วยเหลือได้ยาก

ดิฉันเอง ไม่เคยพบเหตุการณ์เช่นนี้ แต่เคยคิดว่าอาจจะต้องเจอที่คนใกล้ชิดทำร้ายตนเอง แม้แต่ตัวดิฉันเองก็เช่นกัน หลายครั้งที่เราคิด แต่เราไม่ได้ทำ ภาวะซึมเศร้าที่เราเป็นมันมาเมื่ออารมณ์ขาลงจนไม่อยากมีชีวิตอยู่อย่างไม่มีสาเหตุ แต่ก็ยังไม่ไปรักษาตัว ไม่ใช้ยา แต่คิดว่าจะต้องไปหาหมอสักวัน อาจจะเพราะเป็นพยาบาล เข้าใจตนเองได้ระดับหนึ่ง ควบคุมตัวเองได้ประมาณหนึ่ง ทุกวันนี้ดิฉันไม่เคยปิดโทรศัพท์ สำหรับเบอร์มือถือที่ให้คนไข้ไป วันนึงถ้าชีวิตเขาไม่มีใครจริงๆ บางทีอาจเป็นเราที่ยื้อเขาไว้ได้ .. วันนี้ดิฉันก็เกิดอารมณ์เสร้าเช่นกัน เมื่อเห็นที่อจ.เขียน ทำให้ดิฉันอยากจะเขียนขึ้นมา อจ.คงไม่ว่าอะไรนะคะ ดิแนก็จะหาอะไรทำแล้วก็นั่งทำงานที่ค้างอยู่เยอะเหลือเกินเพราะไม่มีอารมณ์ทำ .. จนรู้สึกมันมากทับถม ยิ่งเบื่อเข้าไปใหญ่ แต่ก็ไม่เริ่มทำ .. ถ้าเริ่มทำคงเสร็จไปแล้ว ชีวิตเป็นแบบนี้ทุกครั้ง งานเสร็จก็ต่อเมื่อพรุ่งนี้ต้องส่ง ไม่เคยแก้ไขได้สักครั้ง ทำงานขึ้นอยู่กับอารมณ์ตลอด บางครั้งคนเราก็แก้ไขไม่ได้จริงๆ สะสมมา 40 ปีแล้ว ครึ่งชีวิตแล้วคงแก้ไขอะไรได้ยาก เป็นกำลังใจให้อจ.นะคะ/ นลินี