ผมครูเสถียร คุณาธรรม พอใจในการได้เป็นครูมาตั้งแต่จำความได้ เพราะพ่อได้ถามผมตอนเด็กโดยให้ข้อมูลว่าหมอทหาร ตำรวจ นักธุรกิจตลอดมาถึงครูดีอย่างไร ผมตอบพ่อไปว่าผมอยากเป็นครู พ่อถามว่าทำไม ผมตอบพ่อว่าครูดีที่สุด แล้วผมก็ประสบผลสำเร็จในการได้เป็นครู แล้วก็ตั้งใจสั่งสอนศิษย์ด้วยความรักห่วงใยทั้งตอนที่เขาเป็นนักเรียนหรือออกจากโรงเรียนไปแล้วก็ยังเฝ้าดูให้คำแนะนำเรื่อยมา แต่ทุกวันนี้แนวทางการส่งเสริมครูผิดไปจากเดิมและขัดกับความรู้สึกทุ่มเทของเราตรงที่ส่งเสริมให้ครูทำผลงานทางวิชาการ ทำให้ครูส่วนหนึ่งได้เอาเด็กเป็นสินค้าที่จะทำให้ตัวเองก้าวหน้า สงสารเด็กที่ผ่านครูพวกนี้ ก็บ่นได้แต่นี้