แวะมาชื่นชมถ้อยคำที่น้อมนำจิตให้อ่อนโยนและใคร่ครวญตามค่ะ อ่านไปแล้วรอบหนึ่งแล้วไปทบทวนความรู้สึกก่อนมาเขียนฝากรอยไว้ ความพอเหมาะพอดีของแต่ละคนไม่เหมือนกันก็จริง แต่ขอเพียงให้รู้สึกปล่อยและวางลงบ้าง ก็เท่ากับเราปลดปล่อยตนจากพันธนาการทั้งปวง แม้กระทั่งสัมพันธภาพที่มวลมนุษย์ต้องการค่ะ...ตามความหมายนี้ คือเมื่อให้ความรู้สึกดี ๆ ต่อกันก็เพียงพอ คงไม่ได้คาดหวังอะไรจากใคร...เพราะมันบรรลุตั้งแต่การให้ความรู้สึกที่ดีไปแล้ว จริงไหมคะ แล้วจะกลับมาพร้อมอุ้มบุญมาฝากค่ะ