ขอบคุณพี่มอมมากคะที่นำเสนอข้อคิดข้อเตือนใจที่ดีๆ..

วันนี้โชคดีได้มีโอกาสกลับมาทันฟังธรรมบรรยายจากคุณหมออมรา มลิลาในหัวข้อการเสริมสร้างกำลังใจในการทำงาน...

เนื้อหาหลายตอนที่อาจารย์หมอสอนให้เราขบคิด..คล้ายๆกับเรื่องของการนิ่งให้เป็นและโง่ให้เป็น..โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาวะจิตใจเราอ่อนกำลังหรือรู้สึกเหมือนว่าถูกเอารัดเอาเปรียบในการทำงาน.

.การนิ่งให้เป็นและโง่ให้เป็นสำคัญมาก..

ไม่ใช่สำคัญเพื่อเอาใจนายหรือหัวหน้าให้เขารักหรือทำอย่างที่เราต้องการ

แต่เราควรมองให้ไกลไปถึงกาลข้างหน้าและนึกถึงต่อสุขภาวะจิต(ปัญญา)ของจิตเราเองด้วย

ข้อคิดที่อาจารย์ฝากให้เรามองเมื่อเรารู้สึกแย่/ท้อแท้ในผลที่ได้รับจากการทำงานแล้วเลยปล่อยปละละเลยการทำหน้าที่ของตนที่ขวัญชอบมาก-สะกิดใจดี เช่น "ทองแท้ก็ควรต้องเป็นทองแท้ให้ตลอด อย่าเป็นเพียงกะหลั่ยทอง" หรือ เราทำงานเพื่องาน คนที่ผิดหวังในงาน/การประเมินแล้วไม่เข้มแข็งตั้งใจทำดีต่อไปอีกนั่นคือตัวเราเองน่ะแหละที่กำลังตัดอนาคตของตัวเองมิใช่หัวหน้าหรือว่าเพื่อนคนอื่นๆ

..อาจารย์เน้นให้เราทำงานและมองจิตไปด้วยสติที่มีความเท่าทันและหมั่นฝึกหัดคิดเชิงบวกให้บ่อยๆ..เราก็จะได้รับแล้วถึงความสุขและความอิสระที่ไม่ต้องอาศัยใครมาสถาปนาให้แต่เราสร้างให้แก่ตัวเราได้ง่ายๆ..