นมัสการหลวงพี่ค่ะ

การภาวนาในชีวิตประจำวัน และมีการงานอันยุ่งวุ่นวาย  แถมมีการกระทบอารมณ์อยู่ตลอดเวลา  บางทียากลำบากจริงๆค่ะ   ตอนนี้ทางสังฆะก็พยายามจัดให้มีกิจกรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อสืบเนื่องการปฎิบัติ  และพอถึงช่วงเวลาที่ยุ่งยากลำบากใจ  ตนเองก็พยายามกลับมาสู่ลมหายใจบ่อยครั้งขึ้น  " การอยู่กับตนแบบไม่มีตัวตน"   ช่างเกิดขึ้นได้ยากเหลือเกินในช่วงหลัง   บางครั้งเผลอบ่อยค่ะ  เผลอวิ่งไปกับสิ่งวุ่นวายภายนอก  แต่รู้สึกดีตรงที่เมื่อกลับมาสู่ลมหายใจและช้าลง  ก็เหมือนหลวงพี่อยู่ที่นี่กับพวกเราด้วย ขอบพระคุณหลวงพี่ที่มาเป็นระฆังแห่งสติให้พวกเราค่ะ ...