คุณ แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช ครับ

คนเราคิดถึงความตาย ในความหมายของธรรมะน้อยไปครับ

เนื่องจากส่วนใหญ่ไม่เคยอยากจะตาย จึงไม่ต้องการเห็นความตาย ซึ่งเสมือนความสิ้นสุดหรือหมดโอกาส

แต่ความจริงความตายแม้จะสิ้นสุดหรือหมดโอกาสก็จริง ก็เป็นช่วงหนึ่งช่วงเดียวเท่านั้น

การคิดถึงความตายบ่อยๆ ทำให้ไม่ประมาท ไม่หลงอยู่ในวิมานในอากาศ

ความตายไม่ได้หมายว่าสิ้นสุด หลังความตายจะมีอะไร ต้องศึกษาครับ

ถ้าจะให้พิมพ์ก็จะพิมพ์ว่า หลังความตาย มีการเกิด หลังการเกิด มีความตาย ๆๆๆๆ ก็จะเป็นสมการนี้ไปเรื่อยๆ

คิดถึงความตาย ก็ไม่ต้องวิตก เพราะจะตายหรือไม่ตายอยู่ที่บุญครับ

ทุกวันนี้ ผมยังระลึกถึงความตายอย่างสม่ำเสมอ

โอกาสหน้าจะเขียนอีกเรื่องหนึ่งครับ "หากพรุ่งนี้ต้องเกิด"

ขอบคุณครับที่แวะมาทักทายกัน