ความเห็น 16942

การเมือง:พยาบาลชุมชนกับคนรากหญ้า

ทิพวรรณ์
IP: xxx.147.0.48
เขียนเมื่อ 

ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่ะ เข้ามาอ่านตั้งแต่เมื่อคืนแต่ดึกมากแล้ว กว่าที่จะลงเวรเกือบตี 1 นานๆที่ดิฉันจะได้มีโอกาสไปขึ้นเวรที่โรงพยาบาลค่ะ  ความนานนี้เองกระมั้งที่ทำให้เห็นความต่างนั้นคือคนไม่สบายกันมากขึ้น ขนาดโรงพยาบาลที่ดิฉันอยู่เป็นโรงพยาบาลขนาดเล็กๆ ตั้งอยู่ในอำเภอเล็กๆนะค่ะ ในความนานนี้แหละค่ะทำให้แปลกใจอีกค่ะว่าทำไมคนไทยเป็นวัณโรคกันมากขึ้น อาจจะเป็นเพราะคนไข้เอดส์เพิ่มมากขึ้นกระนั้นหรือแต่นั้นไม่ใช่สิ่งที่ดิฉันกังวลมากไปเท่ากับผู้ป่วยคนดังกล่าวเป็นวัณโรคมานานเท่าไหร่ไม่มีใครทราบ แต่ผลการx-ray พบว่าปอดเป็นจุดเต็มไปหมด ด้วยวิญญาณของคนชุมชนค่ะสิ่งที่กังวลคือเมื่อผู้ป่วยไม่ทราบเลยว่าตนเองเป็นวัณโรค   การปฏิบัติตัวที่บ้านจะเป็นอย่างไร   แน่นอนดิฉันมองเรื่องการกระจายของเชื้อค่ะ  แต่นึกยังไม่ออกค่ะว่าเราจะสามารถช่วยในการวินิจฉัยหรือคัดกรองคนกลุ่มเสี่ยงด้วยโรคนี้อย่างไร  ซึ่งขณะที่เขียนบันทึกนี้ดิฉันเขียนด้วยความรู้สึกล้วนๆจริงๆค่ะ ยังไม่ได้ review เอกสารใดๆเลย  ดังนั้นท่านใดที่ผ่านเข้ามาหากมีความคิดดีๆช่วยแนะนำด้วยเถอะค่ะ

  ขอบคุณทุกความเชื่อมั่นของทุกท่านที่แสดงความคิดเห็น ในทัศนะของดิฉันเองดิฉันมีความเชื่อในตัวเองอยู่ไม่กี่อย่างค่ะคือเชื่อเรื่องความดี  เชื่อเรื่องบุญคุณ  เชื่อเรื่องความรักหมายถึงทุกความหมายของความรักนะค่ะ  สำหรับในเรื่องความคิดแล้วเชื่อว่าความคิดมี 3 ด้านคือความคิดของตัวดิฉ้นเอง  ความคิดของคนอื่นและความคิดที่เข้ามาคิดร่วมกับเราค่ะ ดังนั้นในบันทึกเรื่องดังกล่าวที่เขียนไปแล้วความคิดของตัวดิฉันเองเชื่อเหมือนคำกล่าวที่ไม่แน่ใจว่าใครกล่าวไว้ค่ะ(กราบขออภัยที่ไม่ได้อ้างอิงค่ะ) ว่า " การยอมแพ้ไม่ใช่เรื่องของการเสียเกียรติ ใครๆก็รักคนที่ยอมแพ้เพื่อให้เรื่องจบ" อ่านแล้วรู้สึกชอบค่ะในเวลาที่อยากแพ้แต่ไม่ได้ชวนใครแพ้นะค่ะ อย่างไรก็ตามโลกเรามีมุมมองหลากหลายมุมมอง คิดดีมองโลกในแง่บวกหรือหากบวกยังไม่พอลองมองในมุมคูณดูบ้างแล้วท่านจะรุ้สึกว่าจริงๆแล้วรอบตัวเรามีแต่คนที่ดี ๆไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่งค่ะ ช่วยกันหนุนและเสริมคนดีให้เขาคนดีเหล่านั้นได้รู้สึกว่าความดีที่เขาเหล่าคนดีนั้นทำมันก่อให้เกิดความดีมากมายกับคนส่วนรวมอย่างไร ดิฉันเองก็พยายามที่จะเป้นคนดีในทุกๆวันค่ะ ท่านละค่ะ