ผมขออนุโมทนาด้วยคนครับ..

ทำให้ผมคิดถึง เด็กหญิงคนหนึ่ง เป็นรุ่นน้องผมเองที่โรงเรียนประถมที่ผมเคยเรียน ทุกเช้าในฤดูหนาวที่หนาวเหน็บ (ปายหนาวแค่ไหน ลองคิดดู) เธอไม่เคยสวมเสื้อกันหนาว เเต่เพียรบอกคนที่ถามเธอว่าไม่หนาวหรือ? เธอบอกว่า "ไม่หนาว" ทั้งๆที่ อากาศหนาวเย็นแทบขาดใจ...ในใจเธอคงสะอื้น ร่ำไห้ กับคำพูดที่แย้งกับความเป็นจริงของเธอ

เพราะความจนนั่นหละครับ ทำให้เธอต้องปดไปแบบนั้น ความจนทำให้เธอไม่มีเหมือนคนอื่น แม้จะหนาวแค่ไหนก็ต้องทน และบอกคนอื่นไปว่า ไม่หนาวเลยสักนิด

ขอบคุณครูคิมครับ สำหรับจิตเมตตาให้กับเพื่อนมนุษย์ในครั้งนี้