การให้ความช่วยเหลือในลักษณะของการสังคมสงเคราะห์อาจจะช่วยให้เขาอยู่ได้ในระดับหนึ่ง...แต่ไม่สามารถให้เขาพึ่งตนเองได้...เหมือนปรัชญาการพัฒนาชุมชนที่ว่า "อย่าให้ปลาแก่เขา แต่จงให้เบ็ดแก่เขา แล้วให้เขาใช้เบ็ดนั้นหาปลาด้วยตนเอง"...แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้น คือ ทำอย่างไรเขาจะรู้สึกเป็นเจ้าของเบ็ดนั้น...และไม่ทิ้งเบ็ดนั้นไป...การช่วยที่ดีที่สุดคือช่วยให้เขาคิดได้ และลงมือกระทำด้วยตัวเขาเอง...เช่น ถ้าเขาคิดได้ เมื่อเขาอยากได้ปลา เขาอาจจะไม่ใช้เบ็ด แต่เขาจะประดิษฐ์สิ่งใหม่เพื่อหาปลาด้วยน้ำพักน้ำแรงของเขาเอง....ไม่ว่าจะเป็นแห สวิง อวน...