สวัสดีครับคุณสมบัติครับ เป็นข้อสังเกตที่ดีจังเลยครับ ผมก็ชอบมองแง่มุมอย่างนี้เหมือนกันครับ เมื่อตอนได้ย่างเข้าสู่สวนโมกข์นั้น เลยต้องเดินและดูอย่างช้าๆแทบทุกเรื่อง

ทั้งท่านพุทธทาสและสานุศิษย์ดูเหมือนจะเป็นนักจัดวางศิลปะแห่งธรรมะไปกับทุกๆอย่างที่กอปรขึ้นเป็นสวนโมกข์ ใครสัมผัสกับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้และกล่อมเกลาตนเองได้กับชั่วขณะนั้นๆอย่างไร ก็จะสามารถเข้าสู่ความลึกซึ้งของการเกิดภาวะเข้าถึงธรรมในตนได้อย่างหลากหลายไปตามเหตุปัจจัยจำเพาะตน ผมเลยพยายามไปอ่านสิ่งนี้มาและนำมาเขียนถ่ายทอดไว้ครับ

อย่างตัวอักษรลายมือของท่านนั้น แทบจะไม่ต้องเห็นนามผู้เขียนคนก็รู้เลยนะครับว่าเป็นงานของท่านพุทธทาส