สวัสดีคะคุณครู

บางครั้งที่หนูทำอะไรที่ทำให้บุคคลรอบข้างเสียใจ

ทั้งด้วยที่ตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ

แต่เป็นเหมือนกรรมติดจรวดคะ

ทุกๆครั้งหลังการที่หนูได้ทำไป

มันทำให้หนูไม่สบายใมกถึงมากที่สุด

จนบางครั้งเราต้องไปขอโทษเค้าเพื่อความสบายใจ

ของทั้งสองฝ่าย

สำหรับพ่อกับแม่

หนูไม่เคยนึกเสียใจเลยที่เกิดมาเป็นลูกท่าน

แม้ครอบครัวหนูจะไม่ค่อยแสดงออกเรื่องความรัก

แต่หนูก็สามารถรู้ได้จากคำพูดหรือการกระทำ

ที่ดูเหมือนธรรมดาในสายตาคนอื่นที่มอง

หนูโชคดีกว่าบางคนที่พ่อแม่ไม่ได้อยูด้วยกัน

อาจจะเหตุผลนานาประการ

ดังนั้หนูจึงคิดไว้เสมอว่า

จะทำอะไรให้รีบทำ

โดยเฉพาะกับพ่อแม่และผู้มีพระคุณ

เพราะพรุ่งนี้เราไม่สามารถทราบได้เลย

ว่ามันจะเป็นเช่นไร...

ปล.มีดอกไม้เป็นทุ่งเลยนะคะ