สวัสดีค่ะบุษรา เพื่อนรักที่ยังไม่เคยพบหน้า

 -ขอใช้คำว่าเพื่อนรัก  อีกไม่นานก็จะเป็นญาติกับคนชุมพร ถ้าไปชุมพรจะติดต่อไปและจะพยายามเจอหน้ากันให้ได้

-สมัยเรียนที่เรียนสตีประจำจังหวัดมีเรื่องราวที่ดีและประทับเหมือนกับสมัยประถมแหละ  แต่ตอนกันตรงที่จำนวนครู นักเรียนมากขึ้น.... ความใกล้ชิดสนิทสนมกับครู ส่วนใหญ่ก็จะเป็นครูท่สอน.... และครูที่เราทำกิจกรรมด้วย  อย่างครูฝ่ายปกครอง วิชาการเนี่ยซี้กันมากๆ   เดี่ยวนี้เวลาเข้าไปที่ อ.ณ. ก็ยังกอดและหอมและครูเหมือนเดิม... 

-ดีใจที่ทำให้แม่ภูมิใจ เรื่องเรียน ได้เกียรติบัตรเรียนดี.... แต่ก็ยังนึกเสียใจในครั้งนั้น... ที่เรียน มช. งอนไม่พูดกับแม่เป็นอาทิตย์.... เดี๋ยวนี้จึงทำทุกอย่างเพื่อให้แม่มีความสุขเท่าที่จะทำได้ค่ะ

-ถึงคุณบุษรา จะยังไม่ได้เป็นแม่คน... แต่ความที่เราเป็นลูก ย่อมรับรู้ได้นะคะว่า  แม่ทำเพื่อลูกได้ทุกอย่าง

- คิดถึงเสมอจ้ะ