มาเยี่ยม...

อ่านแล้วครับผม

ข้อ 1  เป็นธรรมดาของเด็กซน และฉลาดนะครับ

ข้อ 2  ทำให้นึกถึงช่วงผมไปอยู่ต่างประเทศใหม่ ๆ แล้วออกไปคนเดียว...ตอนกลับหลงครับกลับทางเดิมไม่ถูก ประกอบกับฟ้าฝนมืดครื้มทั้งลมแรง...หายใจไม่ทั่วท้องเลย  มีความหวาดกลัวอยู่ลึ ๆ แต่ท้ายสุดมาจำทางเดิมได้...โล่งอกเลย ฮา ๆ เอิก ๆ