ดอกหญ้าไม่คิด คนคิด

ดอกหญ้าไม่ได้ให้อะไร แต่คนรับเอามาเป็นอารมณ์

ดอกหญ้าคือปัจจุบัน แต่คนใช้อดีตมาอธิบายความเป็นปัจจุบันของดอกหญ้าแล้วขยายผลถึงอนาคตของตนเอง

ดอกหญ้า ไม่ได้คิดถึงหน้าที่ แต่เติบโต