การเชื่อ หรือ ไม่เชื่อ ว่าชาติหน้ามีหรือไม่นั้น ไม่อาจยืนยันด้วยข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ได้ และความเชื่อก็คือความเชื่อ นั่นคือความเชื่อมิใช่ความจริง...
ในทางจริยศาสตร์ให้ความสำคัญแต่เพียงว่า ความเชื่อหรือไม่เชื่อนั้นๆ เพียงพอต่อการนำมาใช้ในการดำรงชีวิตของเราให้มีความสุขสงบ เจริญก้าวหน้า เป็นคุณและไม่เป็นโทษต่อเพื่อนมนุษย์อย่างไร... คุณค่าทำนองนี้ต่างหากที่สำคัญยิ่งกว่า ทั้งสามารถยืนยันด้วยข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ได้...
เจริญพร