ขอบคุณมากค่ะ อ. อ้อม และคุณพี่นงนาท  ที่แวะมาเยี่ยมเยียน

ระลึกถึง  ความตาย  สบายนัก
มันหักรัก  หักหลง  ในสงสาร
บรรเทามืด  โมหันต์  ในสันดาน
ทำให้หาญ  หายสะดุ้ง  ไม่ยุ่งใจ

(ขออภัยที่ไม่ทราบว่าใครแต่งกลอนอันไพเราะบทนี้ ดิฉันลอกเขามาค่ะไม่ได้แต่งเอง)