ขอแสดงความเห็นเพิ่มเติม

ที่ใช้นามแฝงว่า"คน HR"เพราะเคยทำงานสายอาชีพนี้มานานตั้งแต่ยังไม่มีคำว่า HR. ...สมัยก่อนเรียกว่า Personnel Management ต่อมาวิวัฒนาการเป็น HR แต่บางองค์กรเรียก HC.(Human Capital) ปัจจุบันเรียก Workforce(Baldrige Criteria) จึงรู้ตื้นลึกหนาบางในวงการนี้เป็นอย่างดี และรู้สึกเป็นห่วงอย่างยิ่งที่ผู้บริหาร HR ระดับมีชื่อเสียงสูงสุดของประเทศไทยทั้งภาครัฐและภาคเอกชน กว่า 80% ไม่รู้ว่าการบริหารของโลกเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางไหน..ในประเด็นไหน...และอะไรคือต้นเหตุที่โลกเปลี่ยนแปลงการบริหาร หลักฐานคือความล้มเหลวของการปฏิรูประบบราชการหรือปฏิรูปการเมืองที่ชี้ให้เห็นว่า นักบริหาร HR ภาครัฐไม่รู้สาเหตุที่โลกเปลี่ยนแปลงการบริหาร

สำหรับภาคเอกชนก็ยังจำเจย่ำอยู่กับการบริหาร HR สมัยโยราณที่ตกยุคไปแล้ว(Traditional HR Management) วิทยากร HR.ชื่อดังมากท่านหนึ่งที่ประสบความสำเร็จในสาขาอาชีพนี้มากว่า 20 ปี บอกว่า TQM.(Total Quality Management) มาจากญี่ปุ่น...ชี้ให้เห็นว่า นอกจากไม่รู้"สาเหตุ"การเปลี่ยนแปลงการบริหารของโลก (100%) แล้ว...ยังไม่รู้ว่าโลกเขาเปลี่ยนใน"ประเด็น"ไหนด้วย ยืนยันความเป็นนัก HR ตกยุคตกรุ่น..ไม่ใช่นัก HR ไฮบริจด์แน่นอน

1. สาเหตุการเปลี่ยนแปลงการบริหารของโลก: เกิดจากการวิจัยของ ดร.เดมมิ่ง (Deming,"Out of the Crisis.")เมื่อต้นทศวรรษ 1970s พบว่า...คนทำงานอย่างมีประสิทธิภาพได้ไม่เปิน 15%... อีก 85% เป็นอย่างน้อยขึ้นอยู่ที่"ระบบ"(ดู Deming 85/15 rule ใน google) ดังนั้น"ประเด็น"ของการเปลี่ยนแปลงของโลกจึงอยู่ที่"ระบบ" เนื่องจากระบบต้องมีการบริหาร(Deming)..ประเด็นที่โลกเปลี่ยน คือ"การบริหารระบบ"(Management system) หรือจะเรียกว่า"การบริหารคุณภาพ" Quality Management ก็ได้...เพราะ"ระบบ"คือหลักประกัน"คุณภาพ"ตามมาตรฐานสากล (Quality Assurance)

การบริหารคุณภาพ(Quality Management) กับ การบริหารคุณภาพ TQM.(Total Quality Management)มีต้นกำเนิดที่สหรัฐเมื่อทศวรรษ 1920s(Dr.Walter Shewhart) หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพสหรัฐที่ดูแลญี่ปุ่นได้นำ ดร.เด็มมิ่งไปสอน TQM ให้เจ้าของบริษัทอุตสาหกรรมญี่ปุ่น ปี 1950...ทั้ง QM. และ TQM.เป็น"การบริหารคุณภาพ"เหมือนกัน เพราะทั้งสองมีเป้าหมายที่ความพึงพอใจของลูกค้า(Customer Satisfaction)เหมือนกัน

การใช้ TQM ภาคอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นมีผลให้ขีดความสามารถในการแข่งขั้นของชาติแข่งแกร่งถึงขนาดสามารตีตลาดสหรัฐได้ระหว่างทศวรรษ 1970s-1980s

ปลายทศวรรษ 1980s...รัฐบาลสหรัฐออกกฏหมาย Public Law 100-107,1987(ดู google) จูงใจให้ทั้งภาคเอกชนและภาครัฐปฏิรูปการบริหารเข้าสู่การบริหาร TQM.(Total Quality Management) โดยให้รางวัลภาคเอกชนที่มี"ระบบ"บริหาร TQM ดีเด่นทุกปีเรียกว่า"รางวัลคุณภาพแห่งชาติบอลริจ" MBNQA (Malcolm Baldrige National Quality Award) สำหรับภาครัฐบาลใช้เกณฑ์ 7 ข้อเหมือนภาคเอกชน แต่รางวัลมีชื่อว่า Presidential Award. อย่างไรก็ตาม เกณฑ์ทั้ง 7 ข้อของ MBNQA ที่ทั่วโลกยอมรับว่าเป็นเกณฑ์ TQM ที่ดีที่สุดนั้น ก.พ.ร.นำมาทดลองใช้กับราชการไทย(PMQA)ในรูปลองผิดลองถูก(Trial and Errors) ที่ว่าลองผิดลองถูกเพราะ ก.พ.ร.ยังสับสนกับความรู้พื้นฐาน TQM เช่น แปลหัวใจของ TQM คือ "ระบบที่ดี"(Good Governance)ว่า"การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี" เป็นต้น

หัวใจของการบริหารคุณภาพ(The heart of TQM)อยู่ที่"ระบบ"...ระบบคำนี้หมายถึง Set of management practices หรือระบบชุดวิธีปฏิบัติ...ระบบคำนี้ ฝร้งใช้คำต่างๆมากมายจนทำให้นักบริหาร HR และนักบริหารอื่นๆพากันสับสนจนถอดใจไม่สนใจใฝ่รู้เรื่องการบริหารระบบสมัยใหม่ของโลก

2. "ระบบ" มีชื่อเรียกต่างๆกันมากมายแต่ละวงการ เช่น ภาคการเกษตรเรียก GAP.(Good Agricultural Practices) วงการอุตสาหกรรมเรียกว่า GMP.(Good Manufacturing Practices) วงการแพทย์เรียกว่า GCP.(Good Clinical Practices) วงการธนาคารนานาชาติ เช่น IMF. เรียก"ระบบที่ดี"นี้ว่า Good Governance อันเป็นเงื่อนไขที่ IMF ทำ LOI หนังสือแสดงเจตจำนงกับรัฐบาลไทยเมื่อสิงหาคม 2540 และบรรดานักปราชญ์ไทยพากันแปลคำว่า Good Governance หลายความหมายตามความรู้สึกของแต่ละคน โดยสำนักนายกรัฐมนตรีแปลว่า"การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี" ต่อมา ก.พ.ร. ใช้คำนี้ตามสำนักนายกรัฐมนตรีจนสร้างความสับสนและสร้างความล้มเหลวให้การปฏิรูประบบราชการอยู่หลานปี ระบบนี้มาตรฐานสากล ISO เรียกว่า Quality system

ความรู้เรื่องการบริหารระบบหรือการบริหารคุณภาพ Quality Management ดังกล่าวข้างต้นเปรียบเสมือนพรวิเศษช่วยแปลงร่างนักบริหาร HRจากความเป็นเต่าล้านปี..ให้กลับกลายร่างเป็นคนได้

นักบริหาร HR ของไทยทั้งภาครัฐและภาคเอกชน..จะใจแข็งไม่ยอมรับพรวิเศษนั้นเชียวหรือ ??!! ขอกระซิบว่า..นั่นคือความสำเร็จของการปฏิรูประบบราชการทุกกระทรวง..โดยเฉพาะอย่างยิ่ง"การปฏิรูปการศึกษา"ที่รับรองได้ว่า เมื่อเดินทางนี้แล้วไม่จำเป็นต้องปฏิรูปการศึกษารอบทศวรรษที่ 3 แน่นอน และการบริหารระบบดังกล่าวคือความสำเร็จของการปฏิรูปการเมืองที่แท้จริง สำหรับภาคเอกชน TQM คือเครื่องมือเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน ช่วยปรับปรุงคุณภาพสินค้าและบริหารและลดค่าใช้จ่ายมหาศาล

ครับผม