สถานที่แห่งนี้ เรียกว่า "พนมลูก" แปลว่า เขาพระ เป็นการจำลอง "คีรีวงคต" ตามเรื่องพระเวสสันดรชาดก ในท้องถิ่นทุ่งมนมีการจำลองเส้นทางวงคตประกอบพิธีกรรม "การทำบุญชักบังสุกุลเป็น" หลวงปู่ริม รตนมุนี ได้นำพาพระสงฆ์และชาวบ้านเริ่มก่อกองหินในป่ากำไสจาน ข้างเส้นทางสัญจรระหว่างบ้านทุ่งมนและบ้านป่าชัน สองฝากฝั่งเขตแดนจังหวัดสุรินทร์และบุรีรัมย์ ให้เป็นคีรีวงคต เมื่อปี ๒๕๐๐ แล้วจัดให้มีกิจกรรมปฎิบัติธรรม เดินจงกรม ทำจิตภาวนา ทุก ๆ ปี ให้ตรงกับวันเพ็ญ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๒ ของปี ในบางปีก็มีการพักค้างแล้วทำพิธีตักบาตรตอนเช้าด้วย เมื่อปี ๒๕๒๘ หลวงปู่มรณภาพ กิจกรรมบุญนี้ก็หยุดลง แต่เมื่อชุมชนมีขบวนจัดตั้งเกิดการเรียนรู้ร่วมกันอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ ปี ๒๕๔๔ ความเข้มข้นที่จะร่วมกันฟื้นฟูชุมชนด้วยศาสนา และวัฒนธรรมชุมชนก็เกิดขึ้นตามลำดับ วันเพ็ญเดือน ๑๒ ปี ๒๕๔๘ จึงเป็นครั้งที่ ๑ แห่งการจัดกิจกรรมประเพณีขึ้นเขาคีรีวงคต