น้อง *AJ* คะ พี่อ่านหลายรอบ อ่านแล้วอ่านอีก.... หลากหลายความรู้สึกมาก ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกคน แพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ และมะตินผู้เป็นแม่... น้องน้ำใสผู้น่าสงสาร.... คงมีความรู้สึกที่ไม่ต่างกัน คือ สงสาร ห่วงใย อยากช่วยเหลือ อ่านแล้วน้ำตาเจ้ากรรมก็รื้อขึ้นมา แถมสะอื้นไห้.... ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไรไป.... เวลารับรู้เรื่องราวแบบนี้ มักจะเป็นอย่างนี้เสมอ.....
- พี่มีประสบการณ์ การคลอดก่อนกำหนด ท้องแรกที่เป็นฝาแผด... ปากมดลูกไม่เปิด อายุครรภ์ไม่ครบ... เพราะทำงานหนัก เดินทางไปโรงเรียนที่แสนทุระกันดาร ท้องก็ใหญ่ ย้อยต่อมาก... ความดันขึ้นสูงจนอาเจียน....
- คุณหมอฉีดยายับยั้งไม่ให้ปวดท้อง เกรงว่าเด็กจะไม่รอด.... แต่หมอพูดอย่างถนอมน้ำใจว่า "อยากรอให้ปวดของเด็กทำงานให้สมบูรณ์กว่านี้ พี่ต้องนอนที่โรงพยาบาลเป็นเดือน อยู่ห้องพิเศษก็ไม่ได้.....หมอกำชับให้พยาบาลดูแลอย่างใกล้ชิด ทรมานใจมาก นอนร้องไห้เกือบทุกวัน.... กลัวลูกในท้องจะเป็นอะไรไป... พออายุครรภ์ครบ คุณหมอจึงผ่าตัดคลอด... เพราะไม่สามารถคลอดเองได้...ปากมดลูกไม่ยอมเปิดเลย...ลูกตัวเล็กนิดเดียว... แค่น่าแปลก เขาแข็งแรง ไม่ต้องเข้าตู้อบ... เหมือนตัวเองได้ขึ้นสวรรค์ที่ไม่ต้องเสียลูกไป....
- พี่พูดมากอีกแล้ว.... ขออภัยนะคะ
- คืนนี้น้อง *AJ* อย่าลืมแหงนหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้านะ พระจันทร์เต็มดวง ส่องแสงเรืองรอง งดงามอร่ามตา เก็บความทรงจำที่งดงามของธรรมชาติไว้..... ก่อนที่เราจะไม่มีโอกาสได้เห็น เพราะความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของโลกใบนี้.....
- มีความสุขในวันลอยกระทงนะคะ.... อย่าให้กระทงหลงทางล่ะ...
- ระลึกถึงค่ะ.... ไปละ
