สวัสดีค่ะอาจารย์
- น้องซิลเวียไม่ได้มาหาอาจารย์นานแล้วเพราะเปิดเทอมแล้วค่ะ
- วันนี้หนูแวะมาหาพร้อมนำบทกลอนมาฝากค่ะ
ปริญญา…จากบ่าใคร
หญิงชราหน้าหมองริ้วร่องแก้ม
มีหงอกแซมแต้มต่างเนื้อบางหวำ
บนไหล่ราบหาบคอนดูซ่อนงำ
มิหลุดคำลำบากจากปากไป
เหงื่อรินหยดรดร่างไม่ต่างน้ำ
กลับมองข้ามความยากลำบากไหน
ด้วยลูกรักนักศึกษามหา’ลัย
จะยิ่งใหญ่ในวันที่มั่นคง
เธอวางฝันปัญญาชนไว้บนบ่า
กับสองขาพาไปอย่างใหลหลง
พร้อมภาพฝันบัณฑิตก่อนปลิดปลง
วางหาบลงตรงทาง…อย่างสุขใจ
- นอนหลับฝันดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ ที่นำบทกลอนความหมายดี ๆ มาเติมเต็มให้กับบันทึก "ปริญญาน้ำตาแม่" นอนหลับสบายนะคะ การพักผ่อนที่ดีที่สุดคือการนอนหลับสนิทโดยไม่ฝันอะไรเลยค่ะ 
สวัสดีค่ะ น้องซิลเวีย