สวัสดีค่ะคุณครูใจดี

ชอบใจบันทึกนี้จังค่ะ

วันนี้ก็รู้สึกเช่นนี้จนเขียนไว้ขยุกขยิกว่า....

เอ๊...ทำไมจึงรู้สึกอิสระและเบิกบานนักนะ .... ดีจริง ๆ

สงสัยว่า...ความรู้สึกเป็นอิสระและเบิกบานนี่...เกิดจากอะไรกันน๊า

คงเพราะเรารู้แล้ว ตระหนักแล้ว ว่าเรา... เข้าใจ ยอมรับ และน้อมใจเข้าสู่ “ความจริง” บางอย่างที่เราไม่เคยยอมรับ ไม่เคยตระหนักเลยนี่เอง....

ว่าแล้วจะไปเขียนอีกสักบันทึกค่ะ

ขอบคุณความคิดดี ๆ ข้อความงดงาม เปี่ยมกำลังใจ ภาพใส ๆ สวย ๆ ...

มีความสุขกับภาระงานที่มากขึ้นด้วยใจที่เบิกบานะคะ

คิดถึงค่ะ

(^___^)