อ่านความเห็นของอาจารย์ปัทมาวดีแล้วทำให้นึกถึงภาพเดิมที่มองกศน.ว่าเป็นการจัดการศึกษานอกโรงเรียนในโรงเรียนซึ่งค่อนข้างแคบ

ทราบว่างานของกศน.ปรับเปลี่ยนไปจากแนวทางนั้นมากขึ้นแล้ว แต่ผมเห็นว่ายังเป็นตัวหนังสืออยู่มาก อาจารย์จำนงพอมีเรื่องเล่าที่ทำให้เห็นรูปธรรมจากนามธรรมในตัวหนังสือได้บ้างมั้ยครับ